java_variables

متغیر ها و تفاوت اولویت ها در جاوا

در اینجا قصد داریم که به توضیحاتی مختصر اما کامل در مورد متغییرهای جاوا بپردازیم ، متغیر ها در واقع حروفی هستند که قسمتی از حافظه رو اشغال میکنن و یه مقدار خاصی رو درون خود نگهداری می کنند.
جاوا از جمله زبان هایی هست ک باید نوع متغیر رو قبل از استفاده از متغیر اعلام کنیم.  انواع پرکاربرد متغیر ها در جاوا عبارتند از :

  1. int
  2. long
  3. byte
  4. short
  5. float
  6. double
  7. string

نوع های دیگری از متغیر در جاوا وجود دارد اما مهمترین اونها همین ۷ نوع هستند , چهار نوع اول برای نگهداری داده های صحیح درون متغیر به کار میرن , ممکنه بپرسید که تفاوت این چهار نوع توی چیه؟ این چهار نوع که همشون داده های صحیح رو نگهداری میکنند پس چه تفاوتی دارند؟
تفاوت نوع ها می تواند در داده هایی که می توانند در خود ذخیره کنند و یا اندازه داده هایی که می توانند در خود جای دهند باشد.
نوع پنجم و ششم یعنی float و double برای ذخیره سازی داده های اعشاری (ممیز) استفاده میشن اما دقت نوع double بیشتر است یعنی عددی با اعشار بیشتر رو در خود جای خواهد داد و در اخر متغیر هفتم هم برای نگهداری رشته ها یا متن ها به کار میره.
همونطور ک میدونید در ریاضیات عملگر ها برای اجرا شدن ترتیب یا اولویت به خصوصی دارند که به شکل زیر است:

  • پرانتز
  • توان
  • ضرب و تقسیم
  • جمع و منها

خب بریم سراغ بازی با اعداد و متغیر ها , کد های زیر رو اجرا کنید و نتایج رو ببینید:

مثال اول:

در دستورات بالا ابتدا دو متغیر از نوع عددی تعریف کردیم و بعدش مقادیر ۳ و ۱۲ رو درون متغیرها قرار دادیم و در نهایت حاصل جمع آنها را در خروجی نمایش دادیم (عدد ۱۵ در خروجی نمایش داده خواهد شد)

مثال دوم:

مثال بالا حاصل تقسیم ۱۲ بر ۳ یعنی عدد ۴ را توی خروجی نمایش میده. به همین راحتی 😀

مثال سوم:

توی مثال بالا ما برای نمایش داده ها در خروجی از علامت های دابل کوتیشن یا استفاده کردیم که باعث میشه نتیجه ای که در خروجی نمایش داده میشه کلا عوض بشه! در اینجا a+b در خروجی برنامه نمایش داده خواهد شد. 

مثال چهارم:

در این مثال نیز با استفاده از دابل کوتیشن میبینیم که خروجی ما به جای اینکه برابر با ۱۵ بشه , برابر با ۱۲b میشه!

مثال پنجم:

این مثال نحوه تقدم عملگر ها و نتیجه ی اون در برنامه شما را نشون میده! این مثال رو با مثال زیر (مثال ششم) مقایسه کنید و نتیجه رو ببینید.

مثال ششم:

دوستان عزیز مثال های شماره یک و دو همونطور که متوجه شدید جمع و تفریق هستند در کد سوم شما میبنید که خود حروف a, b در خروجی به نمایش داده شدند علتش بخاطر وجود دابل کوتیشن (یا ) هست ک برای رشته (متن) بکار میره و هرچیزی رو مانند همون چیزی که درج کردیم در خروجی نمایش میده.
در مثال چهارم یه اتفاق جالب رخ میده و اون هم اینه که شما توی خروجی ۱۲b رو می بینید , علتش این است که هر چیزی با یک رشته (متن) جمع بشه تبدیل به رشته (متن) میشه 🙂
کار کردن با داده ها و تحلیل اونها در زبان جاوا از اهمیت بالایی برخوردار خواهد بود به طوری که با یک اشتباه کوچک ممکنه برنامه شما روندی متفاوت رو در پیش بگیره.

به اشتراک بگذارید:Email this to someoneShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Digg thisShare on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponFlattr the authorShare on RedditBuffer this pageShare on TumblrPrint this pageShare on YummlyShare on VK

می‌خواهید دیدگاهتان را بیان کنید؟