آموزش SQL-دستور insert (وارد کردن اطلاعات)

برای اینکه بتونیم داده های خودمون رو در پایگاه داده ذخیره کنیم باید بدونیم چجوری ذخیره سازی کنیم! یعنی اینکه اصولی ذخیره سازی و دستورات ذخیره سازی رو بدونیم!!!! پس ما نیاز به اطلاعات زیر داریم :

  1. اصول اولیه ی ذخیره سازی داده ها در پایگاه داده
  2. دستور یا دستورات مورد نیاز برای ذخیره سازی داده ها

اصول اولیه ذخیره سازی داده ها در پایگاه داده :

پایگاه داده ها به چند صورت موجود هستند برای مثلا پایگاه داده های جدولی , بی شکل و شی گرا !!! نمیخوام وارد جزییات بشم و هرکدوم رو توضیح بدم چون از اصل موضوع خارج میشیم!

پایگاه داده هایی که با SQL کار میکنند بیشتر به صورت جدولی هستند (بهشون پایگاه داده های رابطه ای نیز گفته میشه) که داده ها در سطرها و ستون های جدول ذخیره میشن.

ما برای ذخیره سازی داده های خودمون در جدول نیاز داریم ابتدا چندین ستون مشخص کنیم , معمولا برای هر داده ی مستقل یک ستون مشخص میکنن مثلا برای نام و تاریخ تولد میشه دوتا ستون تعریف کرد!

سطرها هم داده های ما هستن! ما برای هر سطر مقدار مربوط به ستونش رو مینویسیم تا سطر کامل بشه و به هر سطر یک رکورد میگیم.

سطر = رکورد

ستون = فیلد

جدول هایی که ایجاد میشن و داده ها درون انها ذخیره میشن چیزی شبیه جدول زیر خواهد بود :

sql_relational_table_exampleدر تصویر بالا من یک جدول داده رو نمایش دادم تا دوستان عزیز بیشتر متوجه بشن , این جدول ۷ ستون داره که با نام های id , teacher_id ,during و … نام گرفته اند.

من هر داده ای که بخوام ذخیره کنم ۷ ویژگی برای ذخیره شدن خواهد داشت که این ۷ ویژگی رو به صورت ستون های جدول خودم در نظر گرفته ام. حالا داده های خودم در سطرهای جدول ذخیره میشن و هر ویژگی در ستون مربوط به خود قرار میگیره.

دستور یا دستورات مورد نیاز برای ذخیره سازی داده ها:

برای وارد کردن داده ها به پایگاه داده ی خودمون (از نوع SQL) از دستور insert استفاده میکنیم , شکل کلی این دستور به صورت زیر خواهد بود :

با توجه به کدی که در بالا درج کردم , دستور insert با کلمه ی کلیدی insert به همراه into شروع میشه , بعد از into نام جدول ذکر میشه که من در اینجا نام جدول رو به صورت فرضی tbl_name در نظر گرفتم. بعد از نام جدول یه پرانتز باز میکنیم و توش نام فیلد های جدول خودمون رو درج میکنیم , اگه تعداد فیلدها بیشتر از یکی باشه نیاز داریم تا با ویرگول آنها رو از هم جدا کنیم.

بعد از اینکه نام فیلدها رو درون پرانتز ذکر کردیم پرانتز رو میبندیم و بعدش کلمه ی کلیدی values رو ذکر میکنیم و در اخر مقداری که میخوام درون هر ستون (فیلد) ذخیره بشه رو درون پرانتز ذکر میکنیم.

نکته : دوستان عزیز دقت کنید که مقادیر رشته ای (متنی) رو باید درون کوتیشین تکی یا دوتایی (‘ یا “) قرار بدید.

برای مثال اگه فیلدهای جدول من مثل جدولی باشه که در ابتدای اموزش ذکر کردم میتونم به صورت زیر عمل کنم تا درون جدول خودم داده هامو ذخیره کنم :

در مثال بالا من برای جدولی که در ابتدای پست ذکر کردم دستوری رو نوشتم تا داده های من وارد جدول بشن 😀 به همین راحتی!

دوستان عزیز شما میتونید نام فیلد ها(ستونها) رو درون دستور insert ذکر نکنید , در حالتی که نام ستون ها ذکر نشن داده ها با توجه به ترتیب ستون ها وارد جدول میشن! برای مثال کدی که در بالا درج کردم رو میتونم به صورت زیر بنویسم:

در مثال بالا من نام فیلدهای خودمو ذکر نکردم پس داده های من با توجه به ترتیب فیلدها (ستونها) در جدول وارد میشن. اما دقت کنید که اگه در اینده فیلدی به جدول خودتون اظافه کنید (یه ستون به جدول اظافه کنید) باید تمامی دستوراتی که نوشتید رو اصلاح کنید یا تغییر بدید چون امکان داره ترتیب فیلد های شما عوض بشه و داده ها جابه جا ذخیره بشن و یا اینکه داده ها اصلا ذخیره نشن و با خطا روبه رو بشید (به خاطر رعایت نکردن نوع داده).

دوستانی که سوال دارند میتونن از انتهای همین پست مطرح کنن تا پاسخ بدم. امیدوارم این اموزش بدرد دوستان علاقمند بخوره. موفق باشید.

به اشتراک بگذارید:Email this to someoneShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Digg thisShare on LinkedInPin on PinterestShare on StumbleUponFlattr the authorShare on RedditBuffer this pageShare on TumblrPrint this pageShare on YummlyShare on VK

می‌خواهید دیدگاهتان را بیان کنید؟